De avondmarkt

De geur van gebakken varkensvlees en chili hangt als een gordijn boven het steegje. In tientallen eetkraampjes weerklinkt het geluid van sissende olie in hete wokpannen. Een straatventer die houten horloges verloopt, lacht zijn bijna volledig tandeloze mond naar me bloot. Zijn armen zijn bedekt met littekens en op de borst van zijn t-shirt zitten drie gaten. Ik kijk snel de andere kant op en maak dat ik wegkom. Even verderop duwt een vrouw met een gigantische hoed me een gedroogde vis op een stokje onder de neus. En walm van rioolgeur slaat me in het gezicht. De stank van de stad en de drukte kruipen in mijn hoofd.

Ik mag niet huilen, ik mag niet huilen, ik mag niet huilen.

Een paar meter achter me hoor ik het ritmische geluid van leren slippers die tegen het zand kletsen. Al meer dan een half uur volgt dat irritante geklak me op de voet, alsof iemand me op de hielen zit. Ik tel tot drie en kijk om. Niets te zien. En toch voel ik zijn aanwezigheid, zijn ogen branden op mijn vel. Ik moet hem zien af te schudden. Ik moet zo snel mogelijk terug naar het hotel geraken.

Het was begonnen toen ik daarstraks rustig met een biertje op een terras zat en er vlakbij een gsm afging. Het ding bleef maar overgaan, en na even zoeken bleek het in een achtergelaten tas aan de leuning van mijn stoel te zitten. Ik kon me niet herinneren dat die er ook al hing toen ik was gaan zitten. Ik ging ervan uit dat de beller de eigenaar van de tas was en besloot op te nemen.
‘Hello? I found your phone!’
Stilte. Licht gekraak.
‘Hello?’
‘I will kill you.’ Verbinding verbroken.

Ik ga sneller en sneller lopen, tot ik bijna ren. Ook het klakken achter me versnelt. Ik voel de tranen achter mijn ogen prikken. Hij komt dichter en dichter, ik kan zijn adem bijna in mijn nek voelen. Wat is hij in godsnaam van plan? Waarom ik?
In een wanhopige poging mijn belager af te schudden duik ik vliegensvlug naar links en struikel ik over mijn eigen voeten. Ik klem mijn kaken op elkaar om de pijnscheut in mijn knie te onderdrukken, krabbel recht van de grond en kijk om me heen. Niemand te zien.